Revizionističko oslobađanje Beograda

Uz sedamdeset drugu godišnjicu oslobođenja Beograda

891549_12-_Oslobodioci_Beograda_007 copy 2Revizionisti istorije Drugog svetskog rata u svom kontinuiranom kvazinaučnom poduhvatu nisu mimoišli ni same operacije za oslobođenje Beograda oktobra 1944. godine. I ovi, bogato dokumentovani, događaji su izloženi falsifikatima i svojevrsnoj etnifikaciji.

Shodno takvim tumačenjima, ove operacije su svedene na isključivu ulogu Srba i Rusa, a ne NOVJ i jedinica Crvene armije. Ime vrhovnog komandanta NOVJ Josipa Broza Tita nije pomenuto čak ni u govoru predsednika Srbije Tomislava Nikolića na vojnoj paradi prilikom proslave 70 godina od oslobođenja Beograda. Tako se i sam predsednik Srbije, jasno i javno svrstao u red onih koji pokušavaju da na najgrublji način prekroje istoriju i ukradu tuđe zasluge, a krađa, prisvajanje i skrivanje zasluga drugih predstavljaju pravi moralni i humanistički zločin.

Međutim, radi generacije koja je odrastala u jednom drugačijem svetu, u ambijentu političkih i drugih razmirica i sa drugačijim vrednosnim sistemom, treba ukazati na nepobitnu istinu – da su u borbama za oslobođenje Beograda učestvovale jedinice iz svih delova Jugoslavije, što znači pripadnici svih jugoslovenskih naroda (sem Srba, naročito Hrvati i Crnogorci, ali i nekoliko stotina italijanskih partizana), kao i pripadnici mnogih sovjetskih naroda (sem Rusa, naročito Ukrajinci). Kako je reč o ozbiljnim, planiranim, organizovanim i dokumentovanim operacijama, ovde su zlonamerni falsifikatori na brisanom prostoru.

Među revizionističkim tumačenjima ovih događaja nalaze se i ona koja 20. oktobar 1944. tumače kao dan ponovne okupacije Beograda, što je u saglasnosti sa tekućim aktivnostima brojnih politički motivisanih rehabilitatora kvislinga, kolaboracionista i drugih zločinaca.

Kada se krene u ovakve falsifikate i revizije, kada se uskraćuje celovita istina i zasluge drugih, kada se drugi diskriminišu, kada se gazi istorijsko nasleđe i rehabilituju saradnici okupatora i kvislinzi, kada se izjednačavaju komunisti sa fašistima, znajte da imamo posla sa najcrnjim licem neofašizma! Pokušaj odvajanja komunističkog pokreta od antifašizma je nepolitički podmukli projekat onih koji su na mrtvoj straži kapitalizma i odnosa nepravde, a to je kičma naše i postkomunističke tranzicione logike.

Ratko Krsmanović

One Response to Revizionističko oslobađanje Beograda

  1. Mladen 22/10/2016 at 7:19 pm

    Josip Broz Tito je 1948. odustao od svjetske revolucije proleterijata za bolji , pravedniji svijet (planetu), izdao sve ideale radničkog pokreta. Isporučio grčke partizane njihovim dželatima. Prešao na stranu onih koji su ga strpali na robiju. Postao američki vazal. Izdaju zapečatio Golim otokom. Za to je nagrađen kreditima,koji su posebno razvijali vojnu namjensku industriju (za koju im je ujak Sem nalazio kupce, kao Sadam Husein). Odigrao najprljavije uloge na bliskom istoku.Preko njega je dolar ušao u SSSR i razorio ga. Marksizam kao državna ideologija je služio samo kao opravdanje za despotizam i zaštita od revolucije koja je (počela u Rusiji i decenijama) zahvatala cijeli svijet. Tito je u tom trenutku bio vjerniji vazal od Francuske i Italije. Zato od kolege(saveznika)F. Franka nije ni tražio izručenje A.Pavelića. Taktika klin se klinom izbija. Istu taktiku su upotrebili i sa instaliranjem naših sadašnjih predsednika i premijera. Predsedniku je uzor Predsednik ,zato ga ne spominje (da se vlasi ne dosete).

    Reply

Ostavite komentar