Dok se zapadne zemlje često predstavljaju kao predvodnici u zaštiti životne sredine, podaci o količini proizvedenog otpada pokazuju sasvim drugačiju sliku. Prema podacima Global Waste Index-a, Sjedinjene Američke Države proizvode oko 951 kilogram komunalnog otpada po stanovniku godišnje, što ih čini najvećim proizvođačem otpada na svetu. Izrael se takođe nalazi pri samom vrhu sa oko 650 kilograma otpada po stanovniku godišnje, što je znatno iznad svetskog proseka.

Ni Evropska unija nije izuzetak. Prema podacima Eurostata, prosečan stanovnik EU godišnje proizvede 517 kilograma komunalnog otpada, dok pojedine članice beleže i znatno više vrednosti. Austrija proizvodi oko 782 kilograma otpada po stanovniku, Danska 755 kilograma, a Belgija 699 kilograma godišnje.

Zbog velikih količina otpada koje nastaju usled visokog nivoa potrošnje, Evropska unija značajan deo otpada i reciklabilnih sirovina izvozi van svojih granica. Tokom 2025. godine iz EU je u zemlje van Unije izvezeno 36,2 miliona tona reciklabilnih sirovina i otpada. Među njima se nalazi i oko 1,46 miliona tona plastičnog otpada, koji je uglavnom otpremljen u Tursku, Maleziju, Indoneziju i Vijetnam.

Otpad namenjen izvozu u statistici se tretira kao da je poslat na reciklažu, iako često na kraju završi spaljen na otvorenom ili bačen u okeane u Aziji. Brojne organizacije zbog toga upozoravaju da zvanične statistike pokazuju količinu otpada koja je upućena na reciklažu, a ne količinu otpada koja je zaista reciklirana do kraja.

Ovakva praksa pokazuje da zemlje zapada deo ekološkog tereta jednostavno premeštaju izvan svojih granica, prebacujući odgovornost za obradu ogromnih količina otpada na zemlje koje raspolažu znatno skromnijom infrastrukturom i slabijim sistemima zaštite životne sredine